Παγκόσμια οικονομική κατάσταση
Είμαστε μια μεγάλη εταιρεία εκτύπωσης στο Shenzhen της Κίνας. Προσφέρουμε όλες τις εκδόσεις βιβλίων, εκτύπωση βιβλίων σε σκληρή μορφή, εκτύπωση βιβλίων, βιβλίο σκληρού δίσκου, εκτύπωση βιβλίων, εκτύπωση βιβλίου, συσκευασία συσκευασίας, ημερολόγια, παντός είδους PVC, φυλλάδια για προϊόντα, σημειώσεις, βιβλία για παιδιά, αυτοκόλλητα, τα είδη των ειδικών προϊόντων εκτύπωσης έγχρωμων χαρτιών, cardandand κ.λπ.
Για περισσότερες πληροφορίες, παρακαλώ επισκεφθείτε
http://www.joyful-printing.com. Αγγλικά μόνο
http://www.joyful-printing.net
http://www.joyful-printing.org
email: info@joyful-printing.net
Η παγκόσμια οικονομία έχει τη δική της λογική ανάπτυξης και η ανάπτυξή της έχει διαμορφώσει διαρκώς το συνολικό διεθνές πρότυπο.
Η ανάλυση της παγκόσμιας οικονομικής κατάστασης έχει διαφορετικές προοπτικές. Από την οπτική της ανάπτυξης, η παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη το 2018 είναι πιο ικανοποιητική. Αλλά από την οπτική της οικονομικής διακυβέρνησης και της οικονομικής τάξης, η παγκόσμια οικονομία περιέχει σοβαρές αβεβαιότητες. Σε μια ορισμένη έννοια, με την εμφάνιση των εμπορικών διαφορών μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ ως συμβόλου, η παγκόσμια οικονομία εισήλθε επισήμως στο κρίσιμο στάδιο της αναδιαμόρφωσης της τάξης το 2018. Είναι όλο και πιο δύσκολο για την αρχική διεθνή οικονομική τάξη και κανόνες να προσαρμοστούν στη νέα κατάσταση , και η οικονομική αλληλεπίδραση των μεγάλων χωρών εισήλθε επίσης σε μια νέα εποχή προσαρμογής.
Η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες οδηγούν την παγκόσμια οικονομία
Το PENGPAI, το οποίο δημοσιεύτηκε από τον Song Guoyou, διευθυντή του Κέντρου Οικονομικών και Διπλωματικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Fudan, δήλωσε ότι η θέση της Κίνας και των Ηνωμένων Πολιτειών στην παγκόσμια οικονομία έχει γίνει πιο εμφανής. Τόσο η Κίνα όσο και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιτύχει συνολικά ικανοποιητική οικονομική ανάπτυξη το 2018 και οι συνεισφορές τους στην παγκόσμια οικονομία είναι προφανείς σε όλους. Λόγω της μείωσης των φόρων στα τέλη του 2017 και της επίδρασης της αύξησης του πλούτου των χρηματιστηρίων, η οικονομία συνέχισε να αναπτύσσεται έντονα το 2018. Αναμένεται ότι ο ετήσιος ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ θα φθάσει το 3%, ένα από τα καλύτερα έτη από τότε οικονομική κρίση. Προωθούμενος από τον ρυθμό αύξησης 3%, το ΑΕΠ των ΗΠΑ αναμένεται να υπερβεί το όριο των 20 τρισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ, καθιστώντας την πρώτη χώρα στον κόσμο να ξεπεράσει αυτή την κλίμακα. Η οικονομική ανάπτυξη της Κίνας είναι εξίσου εντυπωσιακή. Παρά την ύπαρξη σειράς δυσμενών παραγόντων μέσα και έξω, ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ της Κίνας παραμένει γύρω στο 6,7%, κατατάσσοντας την πρώτη θέση παγκοσμίως σε όρους απόλυτης αύξησης του ΑΕΠ. Οι δύο κινητήρες της Κίνας και των Ηνωμένων Πολιτειών συνεργάζονται για την επίτευξη ισχυρής ανάπτυξης στην παγκόσμια οικονομία το 2018. Ο ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης αναμένεται να ξεπεράσει το 3,5%, καθιστώντας το το καλύτερο έτος τα τελευταία χρόνια.
Παρόλο που η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες έκαναν ισχυρή ώθηση στην παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη, οι εμπορικές τριβές μεταξύ των δύο χωρών επηρέασαν επίσης σοβαρά τη σταθερότητα της παγκόσμιας οικονομικής ανάπτυξης. Ειδικότερα, η ξαφνική κλιμάκωση των εμπορικών διαφορών μεταξύ των δύο χωρών κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2018 έγινε γρήγορα μια από τις μεγαλύτερες αβεβαιότητες της παγκόσμιας οικονομικής ανάπτυξης. Η εμπιστοσύνη της αγοράς απογοητεύθηκε, η χρηματιστηριακή αγορά παρουσίασε απότομες διακυμάνσεις, η αστάθεια των τιμών των εμπορευμάτων αυξήθηκε και οι αρνητικές συνέπειες συνεχίστηκαν.
Γενικά, η τάση του παγκόσμιου οικονομικού τοπίου για διαρθρωτικές αλλαγές δεν έχει αλλάξει. Πρώτον, η ταχεία ανάπτυξη της Κίνας και των αντίστοιχων οικονομιών των Ηνωμένων Πολιτειών επέτρεψε στις δύο χώρες να εδραιώσουν τη θέση των δύο πρώτων οικονομιών και να συνεχίσουν να διευρύνουν το χάσμα με άλλες οικονομίες. Οι δύο μεγάλες οικονομίες της Κίνας και των Ηνωμένων Πολιτειών έχουν αυξήσει το μερίδιό τους στην παγκόσμια οικονομία σε περίπου 40%. Είναι το έτος με το μεγαλύτερο ποσοστό της παγκόσμιας οικονομίας από τον 21ο αιώνα. Το χάσμα μεταξύ της Ιαπωνίας και των χωρών της ΕΕ και της Κίνας και των Ηνωμένων Πολιτειών αυξήθηκε περαιτέρω το 2018. Δεύτερον, το χάσμα του ΑΕΠ μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών μειώθηκε περαιτέρω. Με βάση τους συνολικούς υπολογισμούς ισοτιμίας αγοραστικής δύναμης και συναλλαγματικής ισοτιμίας, το χάσμα του ΑΕΠ μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών εξακολουθεί να μειώνεται. Η γενική τάση του οικονομικού συνόλου της Κίνας να προχωρήσει και να ξεπεράσει τις Ηνωμένες Πολιτείες τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια δεν έχει αλλάξει. Αν υπολογιστεί με βάση την ισοτιμία αγοραστικής δύναμης, το οικονομικό άθροισμα της Κίνας επεκτείνει το πλεονέκτημά της έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών. Τρίτον, ο ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης των αναπτυσσόμενων χωρών και των αναδυόμενων οικονομιών εξακολουθεί να είναι υψηλότερος από εκείνον των ανεπτυγμένων οικονομιών και το ποσοστό της στην παγκόσμια οικονομία συνεχίζει να αυξάνεται.
Σημαντικές αλλαγές στην παγκόσμια οικονομική φιλοσοφία
Το άρθρο ανέφερε ότι το 2018, η παγκόσμια οικονομική έννοια έχει αλλάξει σημαντικά. Η Συναίνεση της Ουάσιγκτον, όπως το ελεύθερο εμπόριο και οι ανοικτές αγορές, αντιμετώπισαν σοβαρές προκλήσεις. Ακόμα και οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο υποστηρικτής της Συναίνεσης της Ουάσιγκτον, δεν ακολούθησαν τη βασική ιδέα της Συναίνεσης της Ουάσιγκτον. Προωθούμενη από τις Ηνωμένες Πολιτείες, η παγκόσμια οικονομική ιδέα έχει δει τρεις μεγάλες αλλαγές.
Η πρώτη είναι η μετάβαση από την οικονομία της αγοράς στον εθνικισμό. Λόγω του εθνικού ενδιαφέροντος και του εντεινόμενου στρατηγικού ανταγωνισμού μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, η παρέμβαση των μεγάλων οικονομιών στις εγχώριες αγορές τους γίνεται όλο και πιο εμφανής. Οι κυβερνήσεις συχνά διατύπωσαν διάφορες πολιτικές, ενίσχυσαν συνεχώς την παρέμβασή τους στην αγορά και προσπάθησαν να διαμορφώσουν την κατεύθυνση της αγοράς, προκειμένου να κερδίσουν τον ανταγωνισμό για άλλες χώρες και να προσπαθήσουν να μεγιστοποιήσουν και να απολύσουν τα οικονομικά τους συμφέροντα. Η θέση της κυβέρνησης στην εγχώρια οικονομία και στη διεθνή οικονομία έχει γίνει πιο εμφανής και σε κάποιο βαθμό ακόμη περισσότερο από τον ρόλο που διαδραμάτισαν οι κυβερνήσεις κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Το Trump έσπασε την εγχώρια παράδοση και δημοσίως κατηγόρησε τη Fed για την αύξηση των επιτοκίων, προσπαθώντας να σταματήσει την απόφαση νομισματικής πολιτικής της Fed, η οποία είναι η πιο τυπική απόδοση.
Το δεύτερο είναι η στροφή από τον φιλελευθερισμό στον προστατευτισμό. Με την προτεραιότητα των Ηνωμένων Πολιτειών να προωθήσουν τα δικά τους συμφέροντα στο εξωτερικό, ο παγκόσμιος προστατευτισμός είναι γενικά πιο προφανής και το παγκόσμιο ελεύθερο εμπόριο είναι σχετικά αδύναμο. Προκειμένου να προστατευθούν τα συμφέροντα των δικών τους βιομηχανιών και επιχειρήσεων, ορισμένες οικονομίες έχουν πιο προφανείς πολιτικές προστασίας στους τομείς του εμπορίου, των επενδύσεων και της τεχνολογίας. Στον τομέα του εμπορίου, οι απειλές ή τα τιμολογιακά τέλη έχουν προκαλέσει αλυσιδωτή αντίδραση και αντισταθμιστικά μέτρα, με αποτέλεσμα την αύξηση του παγκόσμιου μέσου δασμολογικού επιπέδου. Στον τομέα των επενδύσεων, η υπερβολική χρήση και ακόμη και η κατάχρηση της "εθνικής ασφάλειας" για τον περιορισμό των ξένων επενδύσεων έχει αποκτήσει ολοένα και μεγαλύτερη σημασία και οι παγκόσμιες άμεσες ξένες επενδύσεις έχουν συρρικνωθεί σημαντικά. Όσον αφορά τη μεταφορά τεχνολογίας, ο προστατευτισμός της τεχνολογίας είναι πιο προφανής. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλες ανεπτυγμένες χώρες έχουν εισαγάγει πιο προστατευτικά μέτρα προστασίας των επενδύσεων και έχουν καταστείλει την ορθολογική μεταφορά τεχνολογίας.
Η τρίτη είναι η μετάβαση από την εικονική οικονομία στην πραγματική οικονομία. Σε σύγκριση με την εικονική οικονομία, όπως ο κλάδος των υπηρεσιών, η σημερινή έμφαση στην πραγματική οικονομία έχει αυξηθεί σημαντικά. Όλες οι μεγάλες οικονομίες προσπαθούν να «επιστρέψουν στη μεταποίηση» ή «στην κατασκευή πίσω», βλέποντας τη βιομηχανία ως ζωτικό βιομηχανικό τομέα. Ταυτόχρονα, είναι επίσης πρόθυμο να υιοθετήσει διάφορες μορφές πολιτικών προκειμένου να δημιουργήσει ένα καλύτερο περιβάλλον για την ανάπτυξη της μεταποιητικής βιομηχανίας. Ορισμένες οικονομίες έχουν επίσης αναπτύξει βιομηχανικές πολιτικές κατά τρόπο στοχευμένο ώστε να προωθήσουν μια σειρά βιομηχανιών μεταποιητικής βιομηχανίας υψηλής στρατηγικής σημασίας.
Η περιφερειακή οικονομική συνεργασία ενισχύθηκε
Το άρθρο αναλύει ότι παρόλο που ο παγκόσμιος ρυθμός οικονομικής μεγέθυνσης αυξήθηκε το 2018, λόγω της τεράστιας δυσαρέσκειας της αμερικανικής κυβέρνησης με τη διανομή των ωφελειών της παγκοσμιοποίησης, οι μεγάλης κλίμακας εμπορικές διαφωνίες της υπονόμευαν επίσης σοβαρά τη βάση συνεργασίας της παγκόσμιας διακυβέρνησης, την παγκόσμια οικονομία. Η ιδέα άρχισε να μετατρέπεται, οδηγώντας σε μεγαλύτερα εμπόδια στην παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση το 2018.
Πρώτον, οι γνωστικές διαφορές στην οικονομική παγκοσμιοποίηση εμπόδισαν την πρόοδο της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης. Η παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση είναι ουσιαστικά το αποτέλεσμα της ανάπτυξης της παγκοσμιοποίησης. Χωρίς παγκόσμια συναίνεση, είναι δύσκολο να διαμορφωθεί μια αποτελεσματική παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση. Η επιδίωξη του παιχνιδιού μηδενικού αθροίσματος είναι προφανώς όχι η σκέψη που πρέπει να προωθήσει την παγκοσμιοποίηση.
Δεύτερον, η αδυναμία του πολυμερούς μηχανισμού διεθνούς διακυβέρνησης οδήγησε στην έλλειψη θεσμικών συνθηκών για την παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση. Η αμερικανική κυβέρνηση αγνοεί τη σοβαρότητα και τη σημασία του διεθνούς μηχανισμού, αποσύρεται συνεχώς από την ομάδα, προσβάλλει τις εγγενείς αρχές του πολυμερούς μηχανισμού και προσπαθεί να προσαρμόσει τον πολυμερή μηχανισμό σε μια πλατφόρμα που εξυπηρετεί καλύτερα τα δικά του συμφέροντα. Η δεσμευτική ισχύς του πολυμερούς μηχανισμού έχει αποδυναμωθεί σε μεγάλο βαθμό. Σημαντικοί διεθνείς οικονομικοί θεσμοί όπως το ΔΝΤ και ο ΠΟΕ αντιμετωπίζουν δυσκολίες στον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών στις μεγάλες οικονομίες. Εν μέσω δυσχερειών, το σύστημα διεθνούς οικονομικής διακυβέρνησης μπορεί να προσαρμοστεί και να προσαρμοστεί μόνο μέσω περαιτέρω μεταρρυθμίσεων και βελτιώσεων.
Ειδικότερα, καθώς οι δύο πρώτες μεγάλες οικονομίες, ο συνολικός ανταγωνισμός Κίνας-ΗΠΑ το 2018 έχει εντατικοποιηθεί. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ορίσει την Κίνα ως "στρατηγικό ανταγωνιστή". Οι οικονομικές και εμπορικές τσινγκ της Κίνας και των ΗΠΑ δεν περιορίζονται μόνο στο εμπόριο και τις επενδύσεις, αλλά και σταδιακά στη χρηματοδότηση. Ο τομέας του νομίσματος επηρεάζει άμεσα τη δυσκολία συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών στην παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση. Η έλλειψη συνέπειας στις δύο μεγάλες δυνάμεις της Κίνας και των Ηνωμένων Πολιτειών στην παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση όχι μόνο θα χάσει την ορμή, αλλά θα γίνει και ένας νέος τομέας στρατηγικών παιχνιδιών για τις μεγάλες χώρες.
Ωστόσο, ελλείψει φωτεινών σημείων στην παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση, η ανάπτυξη της περιφερειακής οικονομικής ολοκλήρωσης έχει επιτύχει ικανοποιητική πρόοδο. Μετά τις αποσύρσεις των Ηνωμένων Πολιτειών από το TPP, τα υπόλοιπα 11 μέλη έφθασαν σε CPTPP βάσει των αρχικών κανόνων για τους θερμοηλεκτρικούς σταθμούς, εκφράζοντας την έντονη βούλησή τους να συνεχίσουν την προώθηση της περιφερειακής οικονομικής ολοκλήρωσης. Εκτός από την CPTPP, οι δύο μεγάλες οικονομίες, η ΕΕ και η Ιαπωνία, κατέληξαν σε διμερή συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών φέτος. Η συμφωνία αυτή είναι μακράν η μεγαλύτερη συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών στον κόσμο, καλύπτοντας το 28% του παγκόσμιου ΑΕγχΠ και το 37% του συνόλου των συναλλαγών.
Η Κίνα προωθεί σθεναρά τη διαπραγμάτευση των περιφερειακών συμφωνιών ελεύθερων συναλλαγών και προσπαθεί να συνεργαστεί με άλλα μέλη για να καταλήξει το συντομότερο δυνατό σε μια περιφερειακή συμφωνία συνολικής οικονομικής εταιρικής σχέσης (RCEP). Η προθυμία των μελών των χωρών RCEP16 να καταλήξουν σε συμφωνία έχει αυξηθεί σημαντικά και οι διαπραγματεύσεις σημείωσαν επίσης σημαντική πρόοδο. Ο βαθμός ολοκλήρωσης των διαπραγματεύσεων αυξήθηκε ταχύτατα από λιγότερο από 50% το 2017 σε σχεδόν 80% το 2018. Εάν επιτευχθεί το RCEP, θα καλύψει σχεδόν το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού, το 40% του παγκόσμιου εμπορίου και σχεδόν το ένα τρίτο των παγκόσμιων ΑΕΠ.
Οι πρόσφατες εξελίξεις σε αυτές τις διμερείς και περιφερειακές διαπραγματεύσεις ΣΕΣ δείχνουν ότι η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας και η ελευθέρωση του εμπορίου δεν έχουν τελειώσει. Είτε πρόκειται για ανεπτυγμένη οικονομία είτε για αναπτυσσόμενη οικονομία, εξακολουθεί να υπάρχει μεγάλη ώθηση για την προώθηση της σε βάθος ανάπτυξης της οικονομικής παγκοσμιοποίησης. Ελλείψει σημαντικής εξέλιξης της πολυμερούς οικονομικής διακυβέρνησης σε παγκόσμιο επίπεδο, πολλές θετικές πρακτικές σε περιφερειακό επίπεδο θα διαλύσουν αποτελεσματικά τις ανησυχίες για την απο-παγκοσμιοποίηση και θα βοηθήσουν στην αντιμετώπιση του εμπορικού προστατευτισμού που προκάλεσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Πηγαίνοντας στο πιο αβέβαιο 2019
Το άρθρο πιστεύει ότι η παγκόσμια οικονομική κατάσταση το 2019 είναι ακόμη πιο συγκεχυμένη. Οι τρεις μεγαλύτερες αβεβαιότητες καθορίζουν την εξέλιξη της παγκόσμιας οικονομικής τάσης το προσεχές έτος και καθορίζουν επίσης την πιθανή κατεύθυνση της εξέλιξης της διεθνούς οικονομικής δομής στο μέλλον.
Πρώτον, οι προοπτικές για οικονομική ανάπτυξη των ΗΠΑ. Κρίνοντας από τον νόμο για τον κύκλο και τους διαρθρωτικούς παράγοντες, ο κίνδυνος ύφεσης της οικονομίας των ΗΠΑ το 2019 έχει αυξηθεί. Εάν η αμερικανική οικονομία εισέλθει σε ύφεση, τότε η παγκόσμια οικονομία θα αντιμετωπίσει σοβαρές προκλήσεις. Οι κίνδυνοι και οι πιέσεις που αντιμετωπίζει η παγκόσμια οικονομία θα αυξηθούν δραματικά. Η δεύτερη είναι η τάση του εμπορικού πολέμου μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ. Στο τέλος του έτους, οι αρχηγοί κρατών της Κίνας και των Ηνωμένων Πολιτειών έφτασαν σε "ανάμειξη" στην Αργεντινή και τα αρμόδια τμήματα εργασίας εργάζονται σκληρά για να καταλήξουν σε συμφωνία αποδεκτή και από τις δύο χώρες. Ωστόσο, αν η εμπορική διαμάχη μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ εξακολουθεί να επαναλαμβάνεται το 2019, θα έχει σοβαρό αρνητικό αντίκτυπο στο διεθνές εμπόριο και στην ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας. Η τρίτη είναι η ανάπτυξη της ευρωπαϊκής οικονομίας. Από τη μία πλευρά, εξακολουθεί να υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα όσον αφορά την έκβαση του Brexit και η πιθανότητα να μην υπάρξει συμφωνία για έξοδο από την ΕΕ εξακολουθεί να υπάρχει. Εάν η Βρετανία αφήσει πραγματικά την ΕΕ με αυτόν τον τρόπο, θα προκαλέσει βραχυπρόθεσμα σοκ στις οικονομίες του Ηνωμένου Βασιλείου και της ΕΕ. Από την άλλη πλευρά, οι βαθιές αντιφάσεις στις εσωτερικές κοινωνικές και θεσμικές πτυχές της ΕΕ που αποκαλύφθηκαν από το Γαλλικό κίνημα κίτρινων ιπποειδών εξαλείφθηκαν επίσης στη συσσώρευση. Το 2019, οι ευρωπαϊκές χώρες δεν απέκλεισαν τα πολιτικά γεγονότα παρόμοια με το κίτρινο κίνημα των γιλέκων. Αυτό θα οδηγήσει επίσης σε αποδυνάμωση της ευρωπαϊκής οικονομίας.