Ορισμός των τυπωμένων σημάνσεων, δείκτης σήμανσης και μέθοδος δοκιμής
Είμαστε μια μεγάλη εταιρεία εκτύπωσης στο Shenzhen της Κίνας. Προσφέρουμε όλες τις εκδόσεις βιβλίων, εκτύπωση βιβλίων σε σκληρή μορφή, εκτύπωση βιβλίων, βιβλίο σκληρού δίσκου, εκτύπωση βιβλίων, εκτύπωση βιβλίου, συσκευασία συσκευασίας, ημερολόγια, παντός είδους PVC, φυλλάδια για προϊόντα, σημειώσεις, βιβλία για παιδιά, αυτοκόλλητα, τα είδη των ειδικών προϊόντων εκτύπωσης έγχρωμων χαρτιών, cardandand κ.λπ.
Για περισσότερες πληροφορίες, παρακαλώ επισκεφθείτε
http://www.joyful-printing.com. Αγγλικά μόνο
http://www.joyful-printing.net
http://www.joyful-printing.org
email: info@joyful-printing.net
Η εκτύπωση πεδίων είναι κρίσιμη και δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα πιο εντυπωσιακό από ένα τραχύ πεδίο. Η τραχύτητα που σχηματίζεται από φωτεινά σημεία και σκοτεινά σημεία στο τυπωμένο πεδίο ονομάζεται ράβδος. Οι παράγοντες που προκαλούν αυτό μπορεί να είναι το μελάνι, το χαρτί, οι συνθήκες εκτύπωσης ή ένας συνδυασμός αυτών.
Πρώτον, ποια είναι η σήμανση
Ο Ζέβρα αναφέρεται σε ακούσιες, μεταβαλλόμενες αντανακλάσεις του φωτός που εμφανίζονται σε ομοιόμορφη απόχρωση των τυπωμένων περιοχών, σε ένα ασαφές σύννεφο, κόκκο ή άλλο κανονικό μοτίβο. Γενικά, δεν παρατηρούνται σημάνσεις στην εκτύπωση κειμένου και είναι δύσκολο να βρεθεί στην εκτύπωση "παχιά" μοτίβα, αλλά ιδιαίτερα σε περιοχές όπου η εκτύπωση είναι σχετικά επίπεδη, όπως στον ουρανό ή σε άλλο ομοιόμορφο υπόβαθρο.
Η απεικόνιση των ραβδώσεων ως ανισοτήτων αντανακλάσεων φαίνεται να είναι σύντομη, αλλά δεν αντικατοπτρίζει (αναδεικνύει) τη σύνθετη διαδικασία της αντανάκλασης του φωτός και την άνιση αντανάκλαση του φωτός από το ανθρώπινο μάτι.
Η πρώτη είναι η ανάκλαση του φωτός της εκτυπωμένης επιφάνειας. Όταν εξετάζουμε μια επίπεδη, πυκνή εκτύπωση, πιστεύουμε ότι το φως αντανακλάται από την επιφάνεια. Αλλά αυτή δεν είναι η πραγματική κατάσταση. Η επιφάνεια οποιουδήποτε αντικειμένου, συμπεριλαμβανομένου του μετάλλου, του πλαστικού ή του χαρτιού, είναι τραχιά, πλούσια σε λακκούβες και μικρές τρύπες. Ο πρωταρχικός ρόλος των υλικών πληρώσεως όπως τα χρώματα και οι μελάνες είναι να γεμίσουν ένα μέρος των λακκων. Όταν μέρος του φωτός προσπίπτει στην επιφάνεια του δείγματος, μέρος αυτού απορροφάται από το υλικό υποστρώματος και μετατρέπεται σε θερμότητα. Το άλλο φως αντανακλάται στην επιφάνεια για να σχηματίσει μια λεία επιφάνεια και ένα μέρος του φωτός περνά μέσα από το μοτίβο. Στην πραγματικότητα, μερικά από τα φώτα φτάνουν στα μάτια μας αφού περάσουν μέσα από το μελάνι, το χαρτί και άλλα αντικείμενα πίσω από το χαρτί.
Η πυκνότητα και η ανακλαστικότητα του μελανιού και του χαρτιού και ακόμη και οι μεταβολές στο υλικό φόντου θα δημιουργήσουν ένα αξιοσημείωτο σχέδιο σημάνσεων. Το γεωμετρικό σχήμα και οι φυσικές ιδιότητες του ανακλώμενου φωτός στο χαρτί έχουν επίσης σημαντική επίδραση στο φαινόμενο σήμανσης. Πιστεύουμε γενικά ότι το χαρτί και η τυπωμένη επιφάνεια είναι διάχυτες πηγές που αντανακλούν το φως σε όλες τις κατευθύνσεις ανεξάρτητα από τη γωνία πρόσπτωσης. Αλλά η επιφάνεια οποιουδήποτε αντικειμένου δεν μπορεί να επιτύχει πλήρη διάχυτη αντανάκλαση. Τόσο το χαρτί όσο και το τυπωμένο μοτίβο αντανακλούν διαδοχικά το προσπίπτον φως και έχουν αντανακλαστικό καθρέφτη που αντανακλά ένα τμήμα του φωτός σε μια προβλεπόμενη γωνία. Γενικά, η γωνία πρόσπτωσης είναι η ίδια με τη γωνία αντανάκλασης και η κατεύθυνση είναι αντίθετη. Οι μικρές κυματισμοί στην επιφάνεια του χαρτιού, οι ρυτίδες, τα σημάδια και άλλα χαρακτηριστικά επιφάνειας μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την αντανάκλαση του φωτός, δείχνοντας μια διαφορετική ανακλαστικότητα. Τα επιφανειακά χαρακτηριστικά μπορούν ακόμη και να παράγουν ένα αποτέλεσμα "γωνιακής αντανάκλασης", και σε μια ιδιαίτερα έντονη περιοχή, η πυκνότητα του φωτός μεγεθύνεται. Έτσι, πολλοί παράγοντες μπορούν να σχηματίσουν ράβδους, πολλοί από τους οποίους δεν σχετίζονται άμεσα με την ικανότητα εκτύπωσης του τυπωμένου υλικού για το μελάνι.
Δεύτερον, οι τύποι τυπωμένων σημάνσεων και οι λόγοι για τον σχηματισμό τους
Αν περιορίσουμε τις επιδράσεις των αλλαγών στην ανακλαστικότητα μόνο στην εκτυπωμένη επιφάνεια, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλές παραλλαγές στη διαδικασία εκτύπωσης που μπορούν να σχηματίσουν ράβδους. Το χαρτί, το μελάνι, οι μέθοδοι εκτύπωσης και άλλα προβλήματα εκτύπωσης μπορούν να σχηματίσουν λωρίδες και στις περισσότερες περιπτώσεις είναι αποτέλεσμα συνδυασμού παραγόντων. Η ομοιομορφία και τα χαρακτηριστικά επιφάνειας του χαρτιού αποτελούν την πιο βασική μορφή της σήμανσης. Η πυκνότητα, η ομαλότητα της επιφάνειας, η περιεκτικότητα σε ίνες, η σκόνη, το περιεχόμενο πλήρωσης, ο βαθμός μεγέθους, η τιμή του επιφανειακού ρΗ και η ειδική για χαρτί δραστηριότητα θα επηρεάσουν το μελάνι στην επιφάνεια εκτύπωσης. Η ικανότητα μεταφοράς και τα χαρακτηριστικά απορρόφησης, διείσδυσης και ξήρανσης. Δεδομένου ότι η ομοιομορφία επηρεάζει επίσης την περιεκτικότητα σε ακαθαρσίες και πρόσθετα, η εσωτερική κατανομή ινών (μέση) του χαρτιού είναι συνήθως η πηγή των παραπάνω αλλαγών και η κακή ομοιομορφία επηρεάζει δυσμενώς τον συντελεστή διάχυτης ανάκλασης και την αδιαφάνεια.
Το 1994, η Sandreuter καθόρισε τρεις τύπους σημάτων που παράγονται από τη διαδικασία εκτύπωσης (αντιστάθμισης).
1. Οι ραβδώσεις της πλάτης προκαλούνται από την υποβάθμιση της δυνατότητας μεταφοράς της μελάνης από την κουβέρτα στο χαρτί. Ο συντελεστής τύπου είναι ότι η μελάνη είναι ασταθής ή ο διαλύτης / λίπος είναι πολύ αποσπασμένος από την χρωστική ουσία. Οποιαδήποτε αλλαγή στο ποσοστό μεταφοράς μελανιού θα σχηματίσει μια ράβδωση. Η εκτύπωση πίσω πλευράς εμφανίζεται συνήθως στην πρώτη μελάνη, η οποία προκαλείται επίσης όταν επιλέγεται μια ακατάλληλη τιμή ρΗ και ιξώδους της μελάνης.
2. Μοτίβα παρεμβολής νερού Οι λωρίδες παρεμβολής νερού σχηματίζονται όταν το χαρτί δεν απορροφά το φορέα του μελανιού και μειώνει την ποσότητα μεταφερόμενου μελανιού. Η αιτία οφείλεται γενικά στο υπερβολικό νερό, στη λανθασμένη σύνθεση μελανιού, στην εσφαλμένη ανάμειξη του φορέα ή στην υπερβολική περιεκτικότητα σε αλκοόλ
3. Χαρακτηριστικά μελάνης σε υγρή μορφή Όταν η σειρά ιξώδους και pH μεταξύ κάθε μελάνης δεν επιλέγεται σωστά, η δεύτερη εκτύπωση θα σχηματίσει μια σήμανση μετά την εκτύπωση. Ωστόσο, αυτά τα μελάνια δεν φαίνεται να είναι ραβδωτά όταν εκτυπώνονται χωριστά.
Τελικά, μπορεί να προκύψει ραβδώσεις λόγω σφαλμάτων εγκατάστασης πλακών, της ελαστικότητας του κυλίνδρου εκτύπωσης, των σημείων μετάδοσης κίνησης, των αυλακώσεων και των συναφών. Η λειτουργία μεταφοράς μελάνης είναι ακανόνιστη, αλλά υπάρχει η τάση να ενεργεί μόνο σε μερικές μελάνες και η τυχαία διαδικασία των κηλίδων που δημιουργούνται από τα χαρακτηριστικά επιφάνειας του χαρτιού έχει επίδραση σε όλα τα μελάνια και η αλλαγή που οφείλεται στην εκτύπωση είναι συνήθως προβλέψιμα Συμβαίνει τακτικά, γεγονός που συμβάλλει στον περιορισμό της σε μια συγκεκριμένη περιοχή συχνοτήτων.
Τρίτον, ορατά σήματα εκτύπωσης
Λόγω του ορισμού των σημάνσεων και των προαναφερθέντων σημάνσεων, είναι δύσκολο να επιτευχθεί αντικειμενικά ένα ορατό επίπεδο σήμανσης.
Υπάρχει ένα άλλο σημείο που πρέπει να συζητηθεί: πρέπει να θεωρηθούν ως σημάνσεις προφανείς μηχανικοί παράγοντες όπως οι ρυτίδες, οι ρυτίδες, οι οπές κλπ.;
Η απάντηση είναι "ναι" από το τελικό αποτέλεσμα εκτύπωσης ή από τη θέση του εκτυπωτή. λαμβάνοντας υπόψη την ποιότητα των πρώτων υλών, η απάντηση του χαρτοποιείου είναι "ναι". το εργοστάσιο μελάνης είναι "όχι". από τη σύγκριση των πειραματικών αποτελεσμάτων, η απάντηση πρέπει να είναι "όχι". .
Τέταρτον, τον προσδιορισμό των σημάνσεων
Από ένα διάγραμμα ανάλυσης εικόνας, σε αυτό που σκεφτόμαστε το φαινόμενο των σημάνσεων, τουλάχιστον από δύο ανεξάρτητους παράγοντες, η διαδικασία λειτουργεί ταυτόχρονα με μη γραμμικό τρόπο και τελικά μας δίνει το αίσθημα της σήμανσης. Με βάση τον ορισμό μας για το στίγμα, ας υποθέσουμε ότι διαιρούμε την εκτυπωμένη εικόνα σε μια σκοτεινή περιοχή (χαμηλότερη από τη μέση ανακλαστικότητα) και μια φωτεινή περιοχή (πάνω από το μέσο όρο της φωτεινότητας) και η ζέβρα είναι η ποσότητα της μεταβολής μεταξύ των δύο συνόλων εικόνες. Για λόγους σαφήνειας, εντοπίζουμε εκείνες τις περιοχές της εικόνας που είναι φωτεινότερες ή πιο σκούρες από τη μέση περιοχή φόντου ως "κηλίδες". Μερικές φορές αυτές οι περιοχές αναφέρονται επίσης ως χώματα λείανσης, συσσωμάτωσης, χαμηλής ποσότητας (ίνες, νιφάδες) και τα παρόμοια.
Σε κάθε περίπτωση, αυτά τα σημεία μπορούν να περιγραφούν με δύο τρόπους: μέγεθος και ανακλαστικότητα. Μπορούμε να νιώσουμε τη διαφορά μεταξύ των φωτεινών σημείων και των σκοτεινών σημείων στην εικόνα και στη γύρω περιοχή. Το μέγεθος και η αντίθεση αυτών των κηλίδων, αποκαλούμε "μορφολογία των σωματιδίων" της γραμμικής εκτύπωσης.
Παρατηρήσαμε ότι όταν μειώνεται η φωτεινότητα μειώνεται επίσης η αίσθηση των σημείων ή η σοβαρότητα των σημάνσεων. Εάν επεκτείνουμε αυτή την τάση περαιτέρω, αν υποτεθεί ότι η αντίθεση μεταξύ των φωτεινών σημείων και των σκοτεινών σημείων μειώνεται επαρκώς ή το μέγεθος των κηλίδων μειώνεται αρκετά μικρό, δεν αισθανόμαστε την εμφάνιση των ραβδώσεων. Παρομοίως, υποτίθεται ότι η περιοχή της πλάκας είναι αρκετά μεγάλη ώστε να τυλίξει ολόκληρη την τυπωμένη περιοχή, έτσι ώστε τα μάτια μας να μην αισθάνονται ότι είναι κατακερματισμένα και δεν θα την ονομάσουμε ράβδωση σε αυτή την περίπτωση. Η πραγματική κατάσταση είναι η ίδια - όλες οι περιοχές εκτύπωσης έχουν παράγει ένα ορισμένο επίπεδο σημάνσεων, αλλά λόγω της μικρής επιφάνειας των κόκκων ή της χαμηλής αντίθεσης, δεν αισθανόμαστε την εμφάνιση των σημάνσεων. Επομένως, όταν η αντίθεση είναι χαμηλή, το μέγεθος της φωτεινής περιοχής και το σημείο δεν είναι σημαντικό. Με άλλα λόγια, όταν η περιοχή του τόπου είναι μικρή, το μάτι αισθάνεται ότι το σημείο είναι ενσωματωμένο στο τυπωμένο περιεχόμενο ολόκληρου του κομματιού. Για παράδειγμα, ένα μοτίβο ημίτονο θεωρείται ένα λαμπρότερο χρώμα. Επομένως, το μέγεθος και η αντίθεση του σημείου είναι άμεσοι παράγοντες που επηρεάζουν το ανθρώπινο όραμα.
Πέμπτον, μέθοδος δοκιμής για τον προσδιορισμό της κηλίδας
Η ολλανδική εταιρεία IGT ανέπτυξε μια μέθοδο για τον προσδιορισμό των σημάνσεων με τη χρήση του παραγόμενου δοκιμαστή εκτύπωσης. Η δοκιμή αποφλοιώσεως και υγράς γλυκιάς υγρής αντοχής εκτελέσθηκε επί του δοκιμαστή εκτυπώσεως AIG2-5 και η δοκιμή αποφλοιώσεως διεξήχθη επίσης επί του δοκιμαστή εκτυπώσεως τύπου CI. Η δοκιμή αντοχής σε θερμοκρασία υγρού έλξης έχει συζητηθεί σε άλλο άρθρο.
αρχή
Το προς μέτρηση χαρτί εκτυπώνεται με ειδική μελάνη μέτρησης κηλίδων. Όταν χρησιμοποιείται η πρώτη μέθοδος, το μελάνι στην τυπωμένη ταινία δοκιμής μεταφέρεται σε μια καθαρή πλάκα εκτύπωσης. Η δοκιμή μεταφέρθηκε τέσσερις φορές, κάθε φορά χρησιμοποιώντας μια καθαρή πλάκα εκτύπωσης.
Λόγω των ανωμαλιών της μελάνης που απορροφάται από το χαρτί, το μελάνι που δεν απορροφάται πλήρως μεταφέρεται στην πλάκα εκτύπωσης. Με αυτή τη μέθοδο βελτιώνεται η απόδοση των σημάνσεων, διευκολύνοντας την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων.
Η δεύτερη μέθοδος είναι να εκτυπώσετε ένα μελάνι εκτύπωσης με μελάνη σε πέντε καθαρές λωρίδες, κατά τις οποίες ο δίσκος εκτύπωσης δεν χρειάζεται να εμποτιστεί. Αυτή η μέθοδος είναι ταχύτερη αλλά η ακρίβεια της δοκιμής είναι κακή.
η πρώτη μέθοδος
Ένας δίσκος εκτύπωσης κουτιού 50 mm εγχύθηκε με μια μελάνη μέτρησης ζέβρας με συμβατική μέθοδο. Η ταινία δοκιμής εκτυπώθηκε σε AIC 2-5. Δεν χρησιμοποιείται εκτύπωση για εκτύπωση. Η ταχύτητα είναι 0,2m / s και η πίεση είναι 500N. Μετά την εκτύπωση για 10 δευτερόλεπτα, χρησιμοποιήθηκε ένας άλλος δίσκος εκτύπωσης 50 χλστ. Για εκτύπωση εκ νέου στα 500 Ν. Το μελάνι στη λωρίδα μεταφέρεται στο δίσκο εκτύπωσης. Εκτυπώστε ξανά στην επόμενη καθαρισμένη πλάκα εκτύπωσης κάθε 10 δευτερόλεπτα. Αποσπάστηκε 4 φορές συνολικά.
Η δοκιμή μπορεί επίσης να διεξαχθεί σε C1 με πλάτος 35 mm και πίεση 450 N. Όλοι οι τύποι χαρτιού και χαρτονιού δεν είναι κατάλληλοι για δοκιμές σε C1 και τα αποτελέσματα δεν είναι συγκρίσιμα με αυτά που προκύπτουν στο AIC 2-5 . Παρακαλώ σημειώστε.
Η ποσότητα μελάνης που χρησιμοποιείται επιλέγεται ανάλογα με τον τύπο χαρτιού και χαρτονιού, αλλά συνιστάται γενικά η χρήση 1 cm3 για AIC2-5 και 0,3 cm3 για C1.
Η δεύτερη μέθοδος
Μια πινακίδα εκτύπωσης 50 mm τοποθετήθηκε με μελάνη και στη συνέχεια εκτυπώθηκε σε AIC 2-5 στα 0,2 m / s, 625 N. Μετά από 10 δευτερόλεπτα, αλλάξτε ένα κομμάτι χαρτί και ανατυπώστε το. Χρησιμοποιήστε μια καθαρή λωρίδα χαρτιού για 5 φορές, 10 δευτερόλεπτα μεταξύ τους. Εάν χρησιμοποιείται ο τύπος C1, η πίεση ρυθμίζεται στα 450N και η μελάνη είναι 0,3 cm3 στο AIC2-5 και 0,5 cm3 στο C1.
Αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των δοκιμών
Η μέθοδος αξιολόγησης γενικά συγκρίνεται με τις προκατασκευασμένες εκτυπώσεις spline που αντιπροσωπεύουν μια ορισμένη ποιότητα εκτύπωσης.
Αυτή η μέθοδος αξιολόγησης μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο από τον χρήστη. Τα δεδομένα δεν μπορούν να ανταλλαγούν με άλλες μονάδες εκτός εάν το δείγμα σύγκρισης μπορεί να ενοποιηθεί ή να χρησιμοποιηθεί ο πίνακας δεικτών ζέβρας.
Ο δείκτης πλάκας βασίζεται σε δύο συνθήκες που επηρεάζουν την αξιολόγηση της σήμανσης: την περίμετρο των φωτεινών και σκοτεινών κηλίδων και την αντίθεση πυκνότητάς τους. Η περιοχή και η αντίθεση του τόπου είναι μεγάλες και είναι εύκολο να παρατηρηθούν. Με τον σαρωτή, η αποτελεσματική περίμετρος του φωτεινού σκούρου σημείου μπορεί να μετρηθεί και να εκφραστεί και η μεταβολή πυκνότητας μπορεί να υπολογιστεί ως Συντελεστής Μεταβλητών.
Μέσω των δύο παραπάνω μεταβλητών, ο δείκτης κηλίδας αποκτάται:
Με υψηλό συντελεστή μεταβλητότητας (μεγάλη αντίθεση) και μικρής αποτελεσματικής περιφέρειας (μεγάλες κηλίδες) αυξήθηκε ο δείκτης κηλίδας, ο οποίος είναι συνεπής με τα αποτελέσματα της οπτικής αξιολόγησης.
Η σχέση μεταξύ της ποιότητας της εκτύπωσης και των παραμέτρων που σχετίζονται με τον δείκτη patch μπορεί να εκφραστεί στον ακόλουθο πίνακα:
ΜΙ = COV / (SP) 1/2
COV SP MI
Καλή ποιότητα εκτύπωσης μικρό μεγάλο μικρό
Μικρότερη σήμανση
Γενική ποιότητα εκτύπωσης μικρού μεγέθους
Μεγάλο σημείο
Χαμηλή αντίθεση
Μερικές σημάνσεις
Γενική ποιότητα εκτύπωσης μεγάλου μεγέθους
Μικρά σημεία
Υψηλή αντίθεση
Μερικές σημάνσεις
Κακή ποιότητα εκτύπωσης μεγάλου μικρού μεγέθους
Μεγάλο σημείο
Υψηλή αντίθεση
Σοβαρή σήμανση
Πίνακας 1 αναμενόμενο δείκτη στίγματος
Η ανάλυση Speckle δεν δοκιμάζεται τυφλά σε μερικά μόνο δείγματα. Είναι σημαντικό να ορίσετε σαφώς στόχους και πώς να τις επιτύχετε.